سلام دوستان، وقتتون بخیر باشه. امروز تو نت میچرخیدم، یکی از دوستان چند تا نکته در مورد اینکه قبل از مهاجرت چه کارایی باید میکرده و نکرده رو نوشته بود. دیدم نکات جالبی هستش. اگه قصد مهاجرت دارید به کارتون میاد.
- بیشترین تمرکز و یادگیری ام رو برای یادگیری زبان میزاشتم.
- وقتم رو توی رشته های دیگه کمتر تلف میکردم و براساس بازار هدف کشور مقصد رشته ام رو انتخاب و تجربه ام رو بالا می بردم.
- با آدم هایی هم مسیر میشدم که هدف مشترک بیشتری با هم داشتیم.
- در مورد کشور مقصد بیشتر تحقیق می کردم.
- سعی می کردم از هزینه های هیجانی اول مهاجرتم اجتناب کنم.
- گواهینامه ام رو بین المللی می کردم و گواهینامه کشور مقصد رو اولین فرصت می گرفتم.
- زمان بیشتری رو با خانواده ام و بعد با دوستانم می گذروندم تا بعد از مهاجرتم افسوس این دوری رو نخورم.
- از نظر ذهنی خودم رو با شرایط کشور مقصد آماده می کردم. مثل آب و هوا، بروکسی، قوانین و ...
- سعی می کردم در مورد فرهنگ و آداب و رسوم کشور مقصد بیشتر بدونم.
- در کنار حفظ دوستان فارسی زبان، ارتباطات بیشتری با خارجی ها می گرفتم.
- پاسپورتمو تعویض می کردم تا مجبور نباشم تو ماه های اول در کشور مقصد یک کار به کارهای اداری ام اضافه کنم.
- سابقه بیمه ماشینم رو ترجمه می کردم تا در حین خرید بیمه ماشین بتونم تخفیف بگیرم. (گویا آلمان چنین داستانی داره!)
- می رفتم دندانپزشکی و همه دندان های خرابم رو درست می کردم.
- کانال ها و گروه های ایرانی شهر مقصد رو پیدا می کردم و سعی می کردم ازشون اطلاعات مناسب کسب کنم.
- بار زیادی که اکثرش رو اتفاقاً میشه تو کشور مقصد خرید رو توی چمدون بار نمی زدم.
- به یکی از اعضای درجه یک خانوادم وکالت می دادم تا کارهای حقوقی من رو در نبودم انجام بدن.
- تمام اشتراکاتی که به سرویس های ارزش افزوده مختلف را دارم که استفاده نمی کنم رو میبستم.
- آزمایش ها و چکاپ های پزشکی رو تا حد امکان انجام می دادم تا نیازی نباشه اینجا تو کشور مقصد انجام بدم.
- لیستی از کارهای مهم روزهای اول حضورم تو کشور مقصد تهیه می کردم.
- سال های آخرم تو ایران سعی می کردم وابستگی به انواع قرص ها مخصوصاً آنتی بیوتیک ها رو کم کنم و به بدنم اجازه بدم خودش، خودش رو درمان کنه.
- قرص و داروهایی که اجتناب پذیر هستن و دکتر تجویز کرد که باید در طولانی مدت مصرف بشه رو همراهم می آوردم.
- اگر بیماری خاصی دارم که نیاز به تهیه دارو داره از پزشکم توی ایران یک نامه میگرفتم و ترجمه میکردم که به پزشک جدید نشون بدم.
- در انتخاب محل سکونت سخت گیری زیادی نمی کردم چون میدونستم بعدا بهترو گیر میارم.
- در مورد مهاجرت فقطه به کسایی می گفتم که از شنیدنش خوشحال میشن.
- زودتر مهاجرت می کردم.
با آرزوی موفقیت و صبر در مهاجرت برای همه دوستان عزیز
تا بعد
آنکه تندرستي دارد اميد دارد و آنکه اميد دارد همه چيز دارد.