شرح حال این روزها

سلام دوستان، وقتتون بخیر باشه. اومدم یه چندتا نکته بگم و برم. سعی میکنم تیتروار بگم بیشتر به چشم بیاد:

1- به همه، هم از خوبیایه استرالیا میگم و هم از بدی هاش.

2- دیگه به کسی نمیگم مهاجرت بکنه و یا نکنه.

3- اگه به قبل از مهاجرت برگردم باز مهاجرت میکردم.

4- سخت ترین قسمت مهاجرت دوری از خانواده و دوستان هستش.

5- فرهنگ کاملاً متفاوته. کسایی که بچه دارن باید قابلیت هضم مواردی رو داشته باشن و اینکه کشور خودمونم داستانای خاص خودشو تو مسئله آموزش داشت.

6- سیستم حمل و نقل خوبه ولی باید اینجا ماشین داشته باشی!

7- چقدر بچه های دانشگاه تهران اینجا زیاده!

8- اینجا پسر مجرد ایرانی، جز مظلومترین و بیچاره ترین آدما هست. (دلایل خودمو دارم)

9- ایرانیایی که اینجا میبینی هیچوقت مثه دوستای فابریک ایرانت نمیشن.

10- تقریباً دوستم احسان هر روز باهاش صوتی و تصویری تو این 126 روز صحبت کردم!

11- متاهلی مهاجرت کردن خیلی بهتر از مجرد مهاجرت کردن هستش.

12- واقعاً سیدنی خیلی شهر گرونی هستش. زمانیکه زوریخ رفته بودم فک میکردم خیلی شهر گرونیه ولی الان دارم میبینم که عجیب غریب سیدنی گرونه!

13- به قدری اینجا تفریح، رستورانای متفاوت، فستیوال و ... وجود داره که نمیشه اوایل کار پولی سیو کنی. (البته نظر منه)

14- یکی از بدی های استرالیا فاصله زیادش تا ایران هستش و پرواز مستقیم نداره که خیلی بده!

فعلا اینا تو ذهنم بود. اگه چیزی به ذهنتون میرسه بنویسید و یا بپرسید.

در پناه خدا باشید، تا بعد

حامد، جمعه 11:23 سیدنی، 03:53 تهران.