سلام بچه ها ... خوبین؟ اولین روز زمستونیتون بخیر باشه. امیدوارم حالتون خیلی خیلی خوب باشه. امروز میخوام به یه موضوع اساسی و از تجربیاتی که بدست آوردم باهاتون صحبت کنم.
چرا یه سری آدما اینجا (استرالیا) خوب زندگی میکنن، اما جلو نمیرن؟!
به نظرم برای خیلی از آدمهایی که تو طبقه متوسط هستن، استرالیا جاییه که زندگی روزمرهشون معمولاً راحته، قابل پیشبینیه و استرس عمیق زیادی نداره. امنیت هست، امکانات پایه فراهمه، کیفیت زندگی خوبه و کمتر کسی درگیر بحرانهای جدی میشه، اما در عوض همین آدمها معمولاً جهش مالی بزرگ تجربه نمیکنن و رشد اقتصادیشون آروم و زمانبره! نه سقوط شدید دارن نه پرش بزرگ، بیشتر یه مسیر صاف و کنترلشدهست.
با درآمد متوسط میتونی زندگی خوبی داشته باشی؛ خونه مناسب، بیرون رفتن، ورزش، سفر داخلی و حتی گاهی سفر خارجی، ولی معمولاً با همین سبک زندگی پول خیلی خاصی برای پسانداز باقی نمیمونه، مگر اینکه کلی از چیزهایی که حالت رو خوب میکنه حذف کنی.
سبک زندگی اینجا طوریه که خرج کردن کاملاً طبیعی به نظر میاد. ساحل، قهوه، جشن، فستیوال و … . حتی آدمهایی که ذاتاً صرفهجو بودن هم کمکم وارد این فضا میشن، انگار سیستم اینجا، ناخودآگاهت رو قانع میکنه که پول باید تو چرخه بچرخه نه اینکه تو حساب بخوابه.
برای خیلی از آدمهای طبقه متوسط، سفر داخلی تو استرالیا اصلاً شبیه ایران نیست. شهرها از هم خیلی دورن و برای دیدن یه جای متفاوت معمولاً باید بلیط هواپیما بگیری و هزینه رفتوآمد، هتل، غذا و کرایه ماشین خودش یه خرج جدیه، یعنی سفر داخلی بیشتر یه تصمیم مالیه تا یه تفریح دمدستی.
تو ایران سفر داخلی خیلی دمدستتره، مسیرها کوتاهتره و با ماشین و هزینه کمتر میشه شمال و جنوب رفت، ولی اینجا خیلی وقتها سفر به یه شهر دیگه از سفر خارجی به بعضی کشورای آسیایی هم گرونتر درمیاد، پس سفر داخلی ساده برای قشر متوسط اینجا لزوماً ساده نیست.
پسانداز جدی هم معمولاً یعنی چشمپوشی از بخش مهمی از لذت زندگی، کمتر بیرون رفتن، کمتر سفر کردن و کمتر تجربه داشتن. شدنی هست، ولی هزینه روحی داره و خیلیها ترجیح میدن بهجای جمع کردن پول، امروز رو زندگی کنن.
برای بعضی آدمها که ذهنشون رقابتیه و دنبال رشد سریع و هیجانن، این فضای آروم و قابل پیشبینی میتونه خستهکننده باشه، نه اینکه بد باشه، فقط هیجانش کمه و برای کسی که از سرعت انرژی میگیره، اینجا ممکنه کند به نظر بیاد.
در کل سیستم اینجا برای قشر متوسط طوری طراحی شده که زندگی پایدار و قابل کنترلی داشته باشن، احتمال سقوط کمه ولی احتمال پرش هم کمه. در مقابل، یه قشر خاص هست که خیلی ثروتمندن و جایگاهشون تثبیت شده، ولی این مسیر برای همه قابل تکرار نیست و به مهارت، زمان و شانس بستگی داره. تو ایران اما برای بعضی آدمها مسیر بیشتر شبیه نمودار سینوسیه، ممکنه یکی تو یکی دو سال با دلالی، تجارت یا یه فرصت خاص یهو خیلی بالا بره یا برعکس سقوط کنه. همون آدم اگه بیاد تو سیستم آروم و کنترلشده اینجا، احتمالاً نتونه اون پرشها رو تکرار کنه و حرکتش کند و خطی بشه. اینجا مسیر بیشتر یه خط صاف و آهستهست تا یه موج سینوسی هیجانانگیز. در نهایت مسئله اینه که آدم باید با خودش روشن کنه چی میخواد، زندگی با کیفیت و آروم امروز، یا پیشرفت سریع و پرریسک فردا.
خیلی دیگه با جزئیات نوشتم. واقعاً همینجوریه.
حامد، 09:47 سیدنی، دوشنبه، 22 دسامبر 2025، 1 دی ماه 1404، 02:17 تهران
تا بعد
آنکه تندرستي دارد اميد دارد و آنکه اميد دارد همه چيز دارد.